Tijdens de belle époque wilde Boekarest een klein Parijs zijn: aan de Calea Victoriei zie je dat nog aan het Roemeens Atheneum, een concertzaal met koepel, en in de straten ernaast aan villa's met sierlijk smeedwerk. Daarna liet Ceaușescu een hele wijk ten zuidwesten van het centrum platgooien voor het parlementspaleis, een marmeren kolos aan het eind van een monumentale boulevard. Halverwege, in Lipscani, de oude handelswijk, leiden kasseistraatjes naar het Stavropoleoskerkje, met zijn binnenplaats en gebeeldhouwde grafstenen, en 's avonds schuif je aan in de gewelfde kelders: ciorbă, zure soep met een schep room; sarmale, gevulde koolbladeren, met mămăligă ernaast; mici van de grill, met mosterd.
In het Cișmigiupark schaken gepensioneerden onder de bomen terwijl roeibootjes rond het meer varen. In het noorden, voorbij de triomfboog op de Șoseaua Kiseleff, ligt aan het Herăstrăumeer een groot park met het Dorpsmuseum: boerenhuizen uit heel het land, hier opnieuw opgebouwd.
's Zomers is het vaak erg heet, en 's avonds zit iedereen tot laat buiten. De winter is koud en winderig, soms met sneeuw. De lente en het begin van de herfst zijn zacht en helder, voordat in november de mist komt.