Colombo is rond zijn haven gegroeid. In Fort, de oude koloniale wijk, staan de banken en de vroegere theehandelshuizen dicht bij de kaaien; net ten oosten begint Pettah, de handelswijk, waar elke straat nog altijd haar eigen handel heeft, specerijen in de ene, stoffen in de andere, en waar de Jami-Ul-Alfar-moskee met haar rood-witte strepen boven de kramen uitsteekt.
Ten zuiden van Fort opent de stad zich naar de oceaan bij Galle Face Green, een lange grasvlakte waar gezinnen bij zonsondergang vliegers oplaten en bij de karretjes isso vadai kopen, linzenkoekjes met garnalen erop. Daarachter, op het Beira-meer, staan de paviljoens van de tempel Seema Malaka, ontworpen door architect Geoffrey Bawa. Dan strekt de stad zich uit naar het zuiden langs Galle Road, met iets landinwaarts de villa's in het groen van Cinnamon Gardens. In de eethuisjes langs de weg eet je hoppers, schaaltjes van rijstmeel, en wordt de kottu luid op de bakplaat fijngehakt. Helemaal aan het eind ligt het strand van Mount Lavinia, waar de stad eindelijk haar zand vindt.
De zuidwestmoesson komt in mei aan de kust aan, en tot september is de lucht vaak bewolkt en de zee woelig. De zware regen valt in mei en juni, bij het begin van de moesson, en opnieuw in oktober en november, tussen de moessons in. Van december tot maart wordt de lucht droger en de oceaan kalmer: het seizoen van de stranden in het zuiden. De vochtige warmte blijft.