Bogotá leunt tegen de bergen die de stad in het oosten begrenzen, op een Andesplateau waar de lucht fris is, het licht fel en je bij elke helling sneller ademt. Tegen die bergflank, boven de Plaza Bolívar, klimt La Candelaria, de koloniale wijk, op met lage huizen met houten balkons, vaak vol muurschilderingen; vlakbij toont het Goudmuseum precolumbiaans edelsmeedwerk, en het Museo Botero de ronde figuren van de schilder. Hogerop bereik je het heiligdom van Monserrate te voet, met de kabelbaan of met het kabelspoor, en onder je ligt de stad, eindeloos.
Ten westen van het centrum liggen op de markt van Paloquemao fruit uit de warme valleien en bloemen van de savanne van Bogotá naast elkaar, en als middagmaal eet je er ajiaco, een soep van kip, aardappel en maïs. Op zondag gaan de grote lanen dicht voor auto's en zijn ze van fietsers, skaters en gezinnen: dat is de ciclovía, die naar het noorden loopt door Chapinero, een levendige wijk vol bars en restaurants, tot in Usaquén, een oud dorp met op dezelfde dag een rommelmarkt.
Hier telt de hoogte meer dan de seizoenen: de dagen zijn het hele jaar fris en de avonden koud. Van december tot februari en opnieuw van juni tot augustus valt er minder regen. In april en mei, en opnieuw in oktober en november, komen de buien terug, vooral in de namiddag.